ਵੇਦ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸੂਤਰ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ “ਸ਼ਸਤ੍ਰਦਰਸ਼ਤੀ ਤਪਦੇਸ਼ਾਹ” ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸਿੱਖਿਆ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਤੋਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਨਾ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ। ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ, ਆਚਰਣ, ਵਿਚਾਰ, ਪਹਿਰਾਵੇ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਮੂਲ ਉਦੇਸ਼ ਸੀ। ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਹਾਲ ਹੀ ‘ਚ ਜਦੋਂ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ‘ਚ ਲੜਕੀਆਂ ਦੇ ਅਸ਼ਲੀਲ ਪਹਿਰਾਵੇ ‘ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਈ ਗਈ ਤਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥਣਾਂ ਵਿਰੋਧ ‘ਚ ਸੜਕਾਂ ‘ਤੇ ਉਤਰ ਆਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਇਸ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਮੌਲਿਕ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਦੱਸਿਆ। ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਨਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅੱਗੇ ਗੋਡੇ ਟੇਕਣੇ ਪਏ।
ਅੱਜ ਦੇ ਪਦਾਰਥਵਾਦੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਵਿੱਦਿਆ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਪਦਾਰਥਕ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਨੌਕਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੀ ਉਦੇਸ਼ ਹੈ। ਕੌਣ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਲੋਕ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ? ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਬੌਧਿਕ ਵਿਕਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਭਾਰਤੀ ਸਿੱਖਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਭਾਰਤੀਅਤਾ ਧੁੰਦਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਾਰਤੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਭਾਰਤੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਭਵ ਹੈ। ਵਿੱਦਿਆ ਦੀ ਅਣਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਸਵਧਰਮ-ਕਰਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਅਸੰਭਵ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਅੱਜ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਵਿੱਦਿਆ ਦੇ ਸੋਮੇ ਅਰਥਾਂ ਤੋਂ ਸੱਖਣੇ ਹੁੰਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ ਆਦਿ। ਪੱਛਮੀ ਸੱਭਿਅਤਾ ਕਾਰਨ ਭਾਰਤੀਤਾ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਅਲੋਪ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵ ਸੀ। ਅਧਿਆਤਮਿਕਤਾ ਅਤੇ ਵਿਹਾਰਕਤਾ ਦਾ ਬੋਲਬਾਲਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਨੌਕਰੀ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਣ ਲਈ ਸੀ। ਪਰ ਅਫਸੋਸ ਨਾਲ ਕਹਿਣਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਮੌਜੂਦਾ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਇਕਪਾਸੜ ਹੈ।
Posted By:KamaljeetKaur
Posted Date: Saturday 23-11-2024 5:49:21am
no posts Punjabi Steno