ਅਪ੍ਰੈਲ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਦਿਨ ਸੀ। ਉਸ ਦਿਨ ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਲਾਨਾ ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ‘ਪ੍ਰੀਖਿਆ’ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਹਰ ਕੋਈ ਡਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਖਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਡਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਘਰੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਵੀ ਧੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਪੜ੍ਹਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਹ ਚਿੰਤਾ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਪੜ੍ਹੇ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਤਾਂ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ? ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਹਾਲ ਦੇ ਬਾਹਰ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਚਿੰਤਤ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੇ ਸਨ। ਕੁਝ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅਜੇ ਵੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਪੰਨੇ ਪਲਟ ਰਹੇ ਸਨ। ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੇ ਸਨ। ਕੁੜੀਆਂ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗੰਭੀਰ ਲੱਗਦੀਆਂ ਸਨ। ਕੁਝ ਕੁੜੀਆਂ ਬਹੁਤ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਲੱਗ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਾਰਨ ਹੀ ਕੁੜੀਆਂ ਹਰ ਇਮਤਿਹਾਨ ਵਿੱਚ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਪਛਾੜਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਹਿਪਾਠੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦਿਨ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੱਤਰ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਘੰਟੀ ਵੱਜਣ ਲੱਗੀ। ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਸੀ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਲੱਗੇ। ਅੰਦਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਰੋਲ ਨੰਬਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪੋ-ਆਪਣੀ ਸੀਟ ‘ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਕੁਝ ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਪੱਤਰੀਆਂ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ‘ਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰੋਲ ਨੰਬਰ ਆਦਿ ਲਿਖਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਠੀਕ 9 ਵਜੇ ਘੰਟੀ ਵੱਜੀ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੱਤਰ ਵੰਡੇ । 85 ਸ਼ਬਦ ਪ੍ਰਤੀ ਮਿੰਟ। ਸਪੀਡ 70
Posted By:KamaljeetKaur
Posted Date: Saturday 23-11-2024 5:52:08am
no posts Punjabi Steno